vintage of vergane glorie

Op een koude zondagochtend gingen we op pad naar een Emmauswinkel in de buurt van Langres. De wegen waren alweer begaanbaar, maar we hadden toch de hoop dat veel Fransen thuis zouden blijven met de sneeuw die was gevallen. Het was inderdaad niet echt druk, al liepen er wel een aantal handelaren rond die alvast spullen uitzochten voor de eerstvolgende brocante. Vriendin L. was met ons mee en zij zocht naar retro-plastic, die hier in Nederland erg gewild is. Ik scoorde vooral veel linnengoed en een paar prachtige oude hemden. Vervolgens wil je afrekenen. Het betalingssysteem gaat erg omslachtig, maar het werkt.... Bij iedere afdeling is er een soort ticket-balie, waar je je spullen achterlaat in ruil voor een prijskaartje. Niet handig als je dus iets over het hoofd hebt gezien, want dan moet je weer in de rij bij dezelfde kassa. Met alle verzamelde tickets ga je naar de geldkassa, waar ze de bedragen van alle kaartjes optellen. Dan ga je vervolgens met de andere helft van het kaartje weer van balie naar balie om je spullen op te halen. En dan als je naar buiten gaat, moet je weer je kassabon laten zien.

Eenmaal buiten begint er een ander spel. Wij zagen een grote zinken teil, met gat. Hierover was te onderhandelen, dus voor een paar euro namen we hem mee. Ook een houten tuinsetje kregen we voordelig mee. Tenslotte werd onze aandacht getrokken door twee vintage stoeltjes. Een bruine die opklapbaar bleek te zijn leek ons wel grappig. Toen de gevraagde prijs hiervoor een lachertje bleek, vroegen we om de prijs voor het andere witte stoeltje. Ook daarover dachten we geen seconde na en zo zijn we nu twee retro-stoeltjes rijker. En nu de grote vraag! Is het kunst of is het kitsch, heeft het vintagewaarde of is het gewoon vergane glorie. Wie kan mij iets vertellen over de stijl van deze stoelen, uit welke periode ze komen en wie de designer is.

wie kan me iets vertellen over deze retro-stoeltjes?

kozijnen

Zoals in het vorige berichtje geschreven, had H. twee kozijntjes meegenomen op maat gemaakt door de firma Zuiderveld. Reuze aardige mensen, kwalitatief goed materiaal en je krijgt het zoals je het hebben wil.

Franse ramen gaan naar binnen open en wij volgen graag hun traditie. Echter wij vroegen ons af waarom naar binnendraaiende ramen zo favouriet zijn in vele landen om ons heen. Op het Frankrijkforum zijn daarover hele discussies geweest. De volgende argumenten heb ik gevonden op de site van Joost de Vree. Hij vertelt dat
- esthetisch pluspunt van naar binnen draaiende ramen is dat hang- en sluitnaden rondom het raam niet zo zichtbaar zijn
- ook de buitenzijde van de ruit is gemakkelijk schoon te maken
- bij naar binnen draaiende ramen is moeilijker in te breken
- het raam kan voorzien worden van een valbeveiliging aan de buitenzijde of van een anti-inbraak-rooster (denk aan bv. oude huizen in Parijs)
- het raam kan voorzien worden van zonwerende luiken die van binnenuit geopend en gesloten kunnen worden
- het raam kan geopend blijven terwijl een zonwerend screen naar beneden is, wat aangename koelte brengt
- een plantenbak aan de buitenzijde onder of aan de raamdorpel kan gemakkelijk worden onderhouden- neemt wel meer ruimte in "in huis": omdat in Nederland vaak kleine huizen worden gebouwd is dit een nadeel, zij het gering. 

Deze kozijnen met naar binnendraaiende ramen kosten in Nederland meer dan het naar buitendraaienden standaard model. Daarom zijn we in de franse bouwmarkten op zoek gegaan naar kant- en klare kozijnen. Terwijl de fransen hun kerstmaaltijd al bij elkaar zochten in de overvolle supermarkten, konden wij in alle rust ons laten informeren. Bij bouwmarkt Leclerc is de keuze reuze, zeker als je voor een standaardmaat komt. Wij zoeken kozijnen om de grote stalopeningen aan de voorkant af te werken, dus is het puzzelen welke maat het beste uitkomt. Ze zijn in prijs stukken voordeliger dan hier, maar de kwaliteit is er ook naar. Het gebruikte hout is de helft dunner en het hang-en sluitwerk is erg simpel volgens H. Is zelf maken dan de oplossing? We hebben nog even de tijd om dat uit te zoeken.

lekker bezig

Zo'n weekje samen weg kan ik iedereen aanraden. Alle tijd voor elkaar en de tijd voor onszelf. Omdat we beiden meer doeners zijn dan nietsnutten, hebben we deze tijd ook heerlijk gebruikt om ieder op een eigen manier te 'knutselen' zonder afgeleid te worden door kindertjes en computers. Terwijl de kachel knetterde,  de regen tegen de ramen spatte en er een muziekje aanstond waren we lekker bezig!

H. had twee bouwpakketten voor de raamkozijntjes in de slaapkamers boven meegenomen, op maat gemaakt door de firma Zuiderveld uit Drenthe. En zonder bouwtekening was het toch nog wel even puzzelen wat waar moest komen. Uiteindelijk lukte het en nu zijn ook de twee slaapkamers voorzien van een heus raam, zodat de wind geen vrij spel meer heeft.

Zelf had ik voor de verandering eens niet mijn viltspullen bij me, maar wel een naaimachine. Ik wilde namelijk voor de verzamelde noten zakjes maken om straks weer weg te geven. Hoewel ik in het verleden veel zelf heb gemaakt, moest ik er toch weer even in komen. Na een paar keer lostornen en drie proefzakjes later had ik het juiste modelletje. De tekst is op een hele natuurlijke manier erop geprint en gekleurd met een verfbad van ligusterbessen.

winter?!

Een week voor Kerst wilden wij winterse sferen opsnuiven en onze kerstgevoelens alvast opwarmen. Met al die regen en storm hier in Nederland zou je denken dat het in Frankrijk beter was. Echter ook daar was het toen niet veel beter, eerder nog veel slechter. De storm die aan de kust van Frankrijk veel schade aanrichtte ging ook bij ons behoorlijk tekeer. Ik dacht s'nachts echt even dat het dak werd opgetild en met veel kabaal weer teruggelegd werd. Heel veel greppeltjes langs de weg stroomden over, zodat delen van landweggetjes niet meer zichtbaar waren en soms werden afgesloten. Riviertjes zoals de Manche (bij Vernois) waren behoorlijk buiten hun oevers getreden en kwamen zo'n 50 meter landinwaarts. In de Saône waren van de boompjes slechts de kruinen nog te zien.

Maar na een windstille dag, draaide alles om. Op zondagochtend werden we wakker in een witte wereld! Er was een flink pak sneeuw gevallen. Hier wordt een mens blij van. En toen Jean-Claude de dorpswegen had vrijgemaakt, zijn we er toch nog even op uit geweest om de eindeloze witte glooiende velden met de besneeuwde boomkruinen te zien. Hoe heerlijk is het dan om thuis te komen en bij de hete kachel samen een wijntje te drinken.

van dik hout en oude spullen

Tot nu toe hebben we de oude balken kunnen gebruiken die nog buiten lagen. Op het eerste gezicht lijken ze verrot, maar onder de dikke molmlaag zit een nog veel dikkere eiken balk. Op de vide-grenier vonden we tussen allerlei oude spullen voor maar € 2,00 dit reuze handige hulpmiddel, een soort van lange schraper met twee handvaten. Al wat verroest, het handvat met een ijzerdraadje gerepareerd, maar nog steeds heel goed bruikbaar. H. ging er direct mee aan de slag om de laatste twee schoon te krijgen. Misschien weet iemand het franse woord hiervoor?

edit: het is een écorceur, bedankt Jacques, weer iets geleerd!

In de loop der tijd hebben we al aardig wat oud en roestig spul vergaard. Het meeste is ter decoratie, maar soms wordt het gewoon weer gebruikt. Zoals de onderzetters, die mooie geometrische patronen hebben.