lekker bezig

Zo'n weekje samen weg kan ik iedereen aanraden. Alle tijd voor elkaar en de tijd voor onszelf. Omdat we beiden meer doeners zijn dan nietsnutten, hebben we deze tijd ook heerlijk gebruikt om ieder op een eigen manier te 'knutselen' zonder afgeleid te worden door kindertjes en computers. Terwijl de kachel knetterde,  de regen tegen de ramen spatte en er een muziekje aanstond waren we lekker bezig!

H. had twee bouwpakketten voor de raamkozijntjes in de slaapkamers boven meegenomen, op maat gemaakt door de firma Zuiderveld uit Drenthe. En zonder bouwtekening was het toch nog wel even puzzelen wat waar moest komen. Uiteindelijk lukte het en nu zijn ook de twee slaapkamers voorzien van een heus raam, zodat de wind geen vrij spel meer heeft.

Zelf had ik voor de verandering eens niet mijn viltspullen bij me, maar wel een naaimachine. Ik wilde namelijk voor de verzamelde noten zakjes maken om straks weer weg te geven. Hoewel ik in het verleden veel zelf heb gemaakt, moest ik er toch weer even in komen. Na een paar keer lostornen en drie proefzakjes later had ik het juiste modelletje. De tekst is op een hele natuurlijke manier erop geprint en gekleurd met een verfbad van ligusterbessen.

winter?!

Een week voor Kerst wilden wij winterse sferen opsnuiven en onze kerstgevoelens alvast opwarmen. Met al die regen en storm hier in Nederland zou je denken dat het in Frankrijk beter was. Echter ook daar was het toen niet veel beter, eerder nog veel slechter. De storm die aan de kust van Frankrijk veel schade aanrichtte ging ook bij ons behoorlijk tekeer. Ik dacht s'nachts echt even dat het dak werd opgetild en met veel kabaal weer teruggelegd werd. Heel veel greppeltjes langs de weg stroomden over, zodat delen van landweggetjes niet meer zichtbaar waren en soms werden afgesloten. Riviertjes zoals de Manche (bij Vernois) waren behoorlijk buiten hun oevers getreden en kwamen zo'n 50 meter landinwaarts. In de Saône waren van de boompjes slechts de kruinen nog te zien.

Maar na een windstille dag, draaide alles om. Op zondagochtend werden we wakker in een witte wereld! Er was een flink pak sneeuw gevallen. Hier wordt een mens blij van. En toen Jean-Claude de dorpswegen had vrijgemaakt, zijn we er toch nog even op uit geweest om de eindeloze witte glooiende velden met de besneeuwde boomkruinen te zien. Hoe heerlijk is het dan om thuis te komen en bij de hete kachel samen een wijntje te drinken.

van dik hout en oude spullen

Tot nu toe hebben we de oude balken kunnen gebruiken die nog buiten lagen. Op het eerste gezicht lijken ze verrot, maar onder de dikke molmlaag zit een nog veel dikkere eiken balk. Op de vide-grenier vonden we tussen allerlei oude spullen voor maar € 2,00 dit reuze handige hulpmiddel, een soort van lange schraper met twee handvaten. Al wat verroest, het handvat met een ijzerdraadje gerepareerd, maar nog steeds heel goed bruikbaar. H. ging er direct mee aan de slag om de laatste twee schoon te krijgen. Misschien weet iemand het franse woord hiervoor?

edit: het is een écorceur, bedankt Jacques, weer iets geleerd!

In de loop der tijd hebben we al aardig wat oud en roestig spul vergaard. Het meeste is ter decoratie, maar soms wordt het gewoon weer gebruikt. Zoals de onderzetters, die mooie geometrische patronen hebben.

                                     

onzichtbaar

Kluswerk is net als huishoudelijk werk, het is vaak niet zichtbaar en komt iedere keer weer terug.
Niemand ziet dat het leggen van een balkje of twee zomaar twee dagen in beslag kan nemen.

Niemand ziet de tussenlaag van een vloer, die gelegd werden van 2e hands kromme balken en die met klosjes toch weer waterpas werd gemaakt.

En niemand heeft in de gaten dat bij het aandoen van een lichtknopje er meters leidingwerk achter verscholen gaat.

Hoewel meters maken met hout eigenlijk favouriet is bij H., ook hier draait hij zijn hand niet voor om. Over alles wordt nagedacht en op tekening uitgezet. Ook al lijkt het op het eerste oog dat er deze week niets is gebeurd, als ik straks in mijn nieuwe keuken een taart sta te bakken voor mijn lief weeet ik beter en denk ik vast hieraan terug.

batman

Het blijft altijd weer spannend om de deur te openen van ons vakantiehuis. Staat alles nog op zijn plek, is er nergens een waterballet ontstaan en zijn er geen vreemde dieren te bespeuren. Alles leek gelukkig normaal, totdat een van de schemerlampen in de hoek van de kamer werd aangedaan. Boven in de hoek van de schouw ontdekte dochterlief tot haar schrik een grote mot. Althans dat dacht ze. Op het moment dat het wegvloog bleek het een vleermuis te zijn. In mijn oudste zoon onstak het jachtinstinct en gewapend met een visnet ging hij achter hem aan. Ik dook weg onder tafel om de vluchtpoging niet te laten eindigen in mijn haar. Echter H., die niet van opjagen houdt, hielp het beestje te ontsnappen door het badkamerraam.

Na dit avontuur kwam ik bij het uitpakken van onze tassen erachter dat we iets vergeten waren, de wastas! Meestal probeer ik toch zoveel mogelijk ter plekke te wassen en te drogen, maar bij de laaste keer in augustus was deze handeling mislukt. De zoveelste stortbui had mijn plan gedwarsboomd en dus had ik de natte handdoeken meegenomen om het hier thuis verder af te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Alles stond fris gewassen en gedroogd klaar te wachten om terug te keren naar de linnenkast in Frankrijk. Het was mijn hele voorraad aan 'servietes de bain'... De volgende dag wachtte een mooie zoekopdracht op de vide-grenier en dit was de opbrengst. Een groot badlaken met batman, voor onze jager. En de anderen hebben zich mogen afdrogen met de oude linnen kinderlakens, heel erg eco en ook van de vide-grenier!