maandag 23 mei 2011

hoera, mijn man is klusser!

Na al die dramatische verhalen op televisie kan ik oprecht trots zijn op mijn eigen vent. In afgelopen meivakantie heeft hij heel wat werk verzet. Er ligt nu een basis, zodat er aan minstens drie ruimtes verder gewerkt kan worden. De moeilijke vraag voor hem is nu, welke...


De moeilijkste en zwaarste klus waren het hoger aanbrengen van de balken in de achterruimte. De balken hoefden slechts 30 cm. hoger en sommigen moesten worden aangesleept van buiten. Dit lukte wonderwel gelukkig met hulp van een domme kracht, een lier en zoonlief. Een klus van drie dagen en na deze training van steeds 150 kg omhoog liften, woog ik slechts nog een veertje. Ook het hakken van nieuwe gaten was een pittig werkje. Om de ruimte van bovenaf een landelijk aanzien te geven is er zo'n 37 pak aan witgekalkte grenen houten planken als plafond weggelegd.



Voor onvoorziene gasten hangt er nu tijdelijk een 2e toilet in de ruimte voor de 2e badkamer, zodat zij niet steeds meer door onze slaapkamer hoeven bij een dringende boodschap. Het gat van deze ruimte is aan de stalkant gedicht en er zit een deur in bij de trapkant. Dat het van bovenaf voor de liefhebber een pee(p)-show kan zijn door de gaten in de 'declassé hout, moeten ze voorlopig nog even voor lief nemen. 

Bij de trap hangt er nu een werkzame recht-toe-recht-aan-leuning, alle idealistische designideeen van een mooie berkenhouten stam uit het bos ten spijt. Het heeft niet helemaal de juiste lengte, maar ik (en met mij vele anderen) kom nu redelijk makkelijk boven. Onder dient een kapstokhaakje als steun en boven trek ik me op aan een balkspalk. Het belangrijkste is dat ik me niet meer aan de balken hoef op te hijsen of me als een aap naar beneden laat slingeren.  


vrijdag 11 maart 2011

stapel op tuinieren

 
Met de lente in aantocht wordt er al weer aardig in de tuin gewroet. Reuze handig zijn de tuinvorken om in een bodem van klei, zand en steen een gat te graven. Onze buurman heeft ze in allerlei vormen en maten, voor elk doel een andere. En op videgreniers tref je regelmatig de inhoud aan van boerenschuren.

Wij hebben in ieder geval de vork zelf nog nodig. Er zijn twee fruitboompjes geplant en we hopen zo een begin te hebben gemaakt van ons eigen boomgaard.

zaterdag 5 maart 2011

bankoverval


Na de lange reis is het heerlijk slapen in een bed. Een erg fris bed, dat dan wel, want voordat de kachels alle dikke muren weer hebben opgewarmd zijn we toch al snel 2 dagen verder. Maar goed, je kruipt tegen elkaar aan, alles is aardedonker en muisstil, je valt weg in een heerlijke roes en je weet zo is het leven goed. Plotseling wordt dit idyllisch samenzijn verstoord door een knagend geluid. Zou H. iets dwars zitten? Ik stoot hem aan, maar het knagend geluid gaat verder. Het is een muis. Het komt verdacht van dichtbij en bij een dreun op de bank die tijdelijk naast ons bed is gestald wordt het weer stil. Echter na enkele minuten gaat het knagen door. Weer een doffe klap op de bank, weer stil en na enkele minuten weer een driftig knagen. Deze muis weet niet van ophouden! Onze nachtrust is nu dusdanig van slag dat H. besluit een zaklamp te halen en de bank op zijn kop te zetten. Er valt een walnoot uit, maar nog geen spoor van een muis. De volgende operatie wordt nu uitgevoerd. Eerst wordt het doek van de onderkant opengesneden. Niets te zien, al blijkt snel dat een deel van het schuim is weggeknabbeld. Vervolgens wordt de zijkant opgemaakt en we ontdekken een holte in de poten. Al graaiend ontdekken we een hele lading noten! Hoe de muis is ontsnapt is ons een raadsel, maar vanaf dat moment konden we weer in alle stilte slapen.
De volgende ochtend heb ik alle noten uit de poten gehaald, ruim 230 stuks. Als je bedenkt dat deze over een afstand van zo'n 12 meter zijn versleept, een walnootje per keer, dan heeft dit muisje een marathon van 5 km. afgelegd. Een goliathprestatie. Ongezien heeft het muisje de volgende dag toch nog een aantal noten naar de bank weten te verslepen om vervolgens ons s'nachts wederom met een knaagzang wakker te houden. Toen de bank op zijn kant werd gezet, vluchtte hij onder het bad. Daarna hebben we het lieve diertje niet meer gehoord of gezien...

stapel brandhout



Deze tijd van het jaar wordt er weer flink af en aan gereden om de gezaagde boomstammen uit het bos te halen. Wij hebben het lotnummer aan ons voorbij laten gaan, want onze voorraad is nog zeker voor de komende 2 jaren voldoende om de kachel op te stoken. Bovendien is het een hele klus om alles te zagen en het vervolgens drie keer te stapelen. Een keer in het bos, vervolgens op de aanhanger en tenslotte op de droogplek. Dat stapelen van boomstammen is een vak apart. De oude bewoners van het dorp hebben zo hun eigen manier. Overal in het landschap en zelfs voor de deur zie je dit soort houtstapels. Het levert een prachtig ritmische lijnenspel op. 


maandag 28 februari 2011

en route

 

Na een lange 'winterslaap' in onze lage landen zijn we 2 weken geleden weer op pad gegaan naar ons frans vakantiehuis. Kennelijk waren we alle ski-gangers voor, want op de altijd drukke péageweg vanaf Nancy was echt niemand te bekennen. Het leek verdacht veel op een eenzame D-route in het franse platteland. Bij het afrekenen werden we verblijd met weer een 10 centimes verhoging, kennelijk een jaarlijks terugkerend ritueel. Gelukkig hoeven we maar een kort stukje en betalen slechts € 4,80. Je kunt een speciale kaart aanvragen, waarmee je zo door kunt rijden. Maar het even wachten bij het poortje nemen we voor lief. Tenzij je een oud mannetje voor je hebt, die alle wisselmuntjes op de grond laat vallen en deze vervolgens op zijn gemak weer op gaat rapen....