videgrenier en volle buiken

Natuurlijk hebben we ook kunnen genieten van dagen met volle zon. De videgreniers konden we dit jaar voor de verandering zonder paraplu's en zonder grote plassen water bezoeken. Om na het rondje gelopen te hebben uit te puffen bij de plaatselijke eet-gelegenheid en te genieten van diverse specialiteiten. Dacht ik eerst in de verte kippen aan het spit te zien, bij een nadere inspectie blijken dat twee varkens te zijn. Hoezo een bril nodig? Wafels worden nog op een houtvuurtje gebakken en rose wordt geschonken in een bierglas. Dus hoera, de McDonalds voor de kids zijn uit, de buffets zijn in!  

van de hoge, hoge daken

plein in het centrum van Pesmes

Of het waar is weet ik niet, maar er wordt beweerd dat hoe hoger de daken zijn des te meer regen er in een gebied valt. Wij hebben in ieder geval genoeg gehad de afgelopen twee weken. Het heeft ons niet weerhouden op pad te gaan. Ik geniet altijd van de dreigende donkere wolken, die mooier lijken te zijn als hier. Totdat het water in de vorm van hagelstenen als een stortdouche over je heen komt, dan is het rennen geblazen naar de auto...

stille uitgestorven straatjes in Pesmes

panne met dakpannen

Begin december hadden we al een lek ontdekt ergens in de slaapkamer van onze dochters. Het water druppelde heel langzaam via een balk op het bed. Ik kon dan ook alles verschonen en de twee matrassen op zijn kant zetten in de hoop dat het water weer zou gaan verdampen. Vlak voor we de boel afsloten is er nog een grote plastic emmer op de zolder neergezet om zo de drup op te vangen.

Nadat de vrieskou was verdwenen ontdekte mijn dochter vochtplekken in het plafond en langs de muur. Het bleek dat het water in de emmer door de vorst was bevroren en daarmee de emmer aan de onderkant was gebarsten. Heel langzaam ontdooide het nu en dat water zocht een weg naar de ruimte eronder.

Nu is H. een geweldige klusser, maar geen held als het om het dak beklimmen gaat. Hoe vervang je dan een dakpan? Juist, je lost het al klussend op. Je zaagt het dakgat groter, dat er van oudsher op diverse plekken in het dak is aangebracht. Je haalt de pannen weg, zoekt de mooiste uit en vervangt daarmee de gebroken pan. Dan plaats je gelijk een nieuw dakraampje en voila. Dak gerepareerd en zolder voorzien van meer licht. Zo vang je twee vliegen in een klap.

17,5

 
Ik kan het me haast niet meer voorstellen, maar vorige week was het toch echt 17,5 graden Celcius in ons stukje Frankrijk. De week begon met vrieskoude nachten en mistige dagen. Het meer van Liez was nog geheel bevroren en zoonlief heeft zelfs nog op het bosmeertje gelopen.

Maar op maandagochtend toen ik voorzichtig onder mijn dekens vandaan kwam, brak ineens de zon door en wierp een krachtige bundel licht door ons slaapkamerraam. Nou dan wil je wel je bed uit komen! En de hele week mochten we op deze manier ontwaken. En wat te denken van de heerlijke lunches, die we tussen de middag buiten konden nuttigen. Of een middagdutje doen daarna.

Om dan de dag geheel in stijl af te sluiten met een lekker wijntje rond vijven. Daar krijg je echt energie van!!!  Voor mij is dit 'joie de vivre'......

vintage of vergane glorie

Op een koude zondagochtend gingen we op pad naar een Emmauswinkel in de buurt van Langres. De wegen waren alweer begaanbaar, maar we hadden toch de hoop dat veel Fransen thuis zouden blijven met de sneeuw die was gevallen. Het was inderdaad niet echt druk, al liepen er wel een aantal handelaren rond die alvast spullen uitzochten voor de eerstvolgende brocante. Vriendin L. was met ons mee en zij zocht naar retro-plastic, die hier in Nederland erg gewild is. Ik scoorde vooral veel linnengoed en een paar prachtige oude hemden. Vervolgens wil je afrekenen. Het betalingssysteem gaat erg omslachtig, maar het werkt.... Bij iedere afdeling is er een soort ticket-balie, waar je je spullen achterlaat in ruil voor een prijskaartje. Niet handig als je dus iets over het hoofd hebt gezien, want dan moet je weer in de rij bij dezelfde kassa. Met alle verzamelde tickets ga je naar de geldkassa, waar ze de bedragen van alle kaartjes optellen. Dan ga je vervolgens met de andere helft van het kaartje weer van balie naar balie om je spullen op te halen. En dan als je naar buiten gaat, moet je weer je kassabon laten zien.

Eenmaal buiten begint er een ander spel. Wij zagen een grote zinken teil, met gat. Hierover was te onderhandelen, dus voor een paar euro namen we hem mee. Ook een houten tuinsetje kregen we voordelig mee. Tenslotte werd onze aandacht getrokken door twee vintage stoeltjes. Een bruine die opklapbaar bleek te zijn leek ons wel grappig. Toen de gevraagde prijs hiervoor een lachertje bleek, vroegen we om de prijs voor het andere witte stoeltje. Ook daarover dachten we geen seconde na en zo zijn we nu twee retro-stoeltjes rijker. En nu de grote vraag! Is het kunst of is het kitsch, heeft het vintagewaarde of is het gewoon vergane glorie. Wie kan mij iets vertellen over de stijl van deze stoelen, uit welke periode ze komen en wie de designer is.

wie kan me iets vertellen over deze retro-stoeltjes?